Overdenking

Wij bidden om verhalen!

In de adventstijd lezen we dit jaar met de kinderen uit de eerste twee hoofd­stukken van het Lucasevangelie. Van Lucas, die arts was, weten we hoe precies en nauwgezet hij schrijft en vertelt over het leven van Jezus en ook over de weg, die de apostelen gingen. We horen de evangelist vertellen over engelen, die hoopvolle woorden spreken. Tijdens deze advent ontdekken de kinderen wat Lucas aan de mensen wil doorgeven. Ze werken thuis of in de kerk aan hun eigen boek. ‘Plakboek van Lucas’ is het gekozen thema van Kind op Zondag. In het boek kunnen zij schrijven of tekenen wat ze meemaken in deze tijd. Of wat ze mooi vinden aan het verhaal, dat een zondag centraal staat. Om dit te dan te delen met anderen of om er samen met anderen over te praten. Net zoals zij, kunnen ook wij de Bijbelse verhalen gebruiken. Wat betekent in deze tijd het verhaal uit Lucas juist nu voor mij? Wellicht roept een verhaal persoonlijke her­inneringen op. En zo kan zomaar opeens een verhaal geboren worden om ook weer door te geven aan wie het horen wil.

In de adventstijd sta  at niet alleen het wachten, maar ook het verwachten cen­traal. Bijbelse verhalen en visioenen van profeten, ze helpen ons de verwach­ting van de komst van het Kind levend te houden. Ook in onze kerk branden de kaarsen in de adventskandelaar om met het licht op te gaan naar Kerstfeest. Reformator Martin Luther wilde heel het volk laten delen in hoopvolle verhalen. In de volkstaal schreef hij eens een mooi lied over verwachten. Over het Kind ons geboren en het licht waarvoor het duister zwicht. Over Vader, Zoon, Geest, tot in eeuwigheid. In ons Liedboek (Lied 433) is het vertaald en kan het op een prachtige melodie gezongen worden.

Kom tot ons, de wereld wacht

Kom tot ons, de wereld wacht, Heiland, kom in onze nacht.

Licht dat in de nacht begint, kind van God, Maria’s kind.

Kind dat uit uw kamer klein, als des hemels zonneschijn

op de aarde wordt gesteld, gaat uw weg zoals een held.

Gij daalt van de Vader neer tot de Vader keert Gij weer,

die de hel zijt doorgegaan en hemelwaarts opgestaan.

Uw kribbe blinkt in de nacht met een ongekende pracht.

Het geloof leeft in dat licht waarvoor al het duister zwicht.

Lof zij God in ’t hemelrijk, Vader, Zoon en Geest gelijk,

nu en overal altijd, nu en tot in eeuwigheid.

(t. Martin Luther, vert. J.W. Schulte Nordholt)

John Bijman, predikant