Overdenking

Op vakantie…

Bij het uitkomen van het dubbele nummer van ons kerkblad zullen hopelijk toch nog velen hun vakantie kunnen vieren. Een vreemde tijd van inhouden en afstand houden ligt gelukkig achter ons. Voorzichtig mogen we hopen op een periode waarin meer en meer het normale weer terugkeert. Ook voor de kerken is er meer mogelijk. Onze kerk is op woensdagmiddag open om elkaar te ont­moeten en ook om even stil te zijn bij muziek en het branden van een kaarsje. Wij zien uit naar een hopelijk feestelijke startzondag op 6 september. Voor de kerkdiensten is het dus nog even wachten eer we weer fysiek bij elkaar komen. De drie samenwerkende kerken gaan in de vakantieperiode nog door met het organiseren van de online-diensten.

De afgelopen maanden beleefden we een vreemde tijd, waarin het leek alsof de wereld stil stond. Zoals een lied het verwoordt: ‘Stil is de straat. Overal mensen in huizen verdwenen, even een luide sirene - stil is de straat overal.’ In zieken­huizen en verpleeghuizen werd alles uit de kast gehaald en iedereen opgetrom­meld om de zieken bij te staan. In kranten en andere nieuwsmedia overheerste het nieuws over Covid-19. Godshuizen in ons land waren vanaf half maart ge­sloten. Gelukkig kon vanaf toen de verkondiging van het goede nieuws in lied en lezing online doorgaan. Gods liefdesboodschap bleef, als lopende rode draad voor allen die leefden in vreugde en verdriet. En het evangelie bereikte zo mo­gelijk nog meer huiskamers. Voor de tijd van het internet was de kerk de plaats van samenkomst voor gelovigen om te zingen en te bidden. Nu reikt de bood­schap ver buiten de grenzen van godshuizen. Gods liefde voor zijn kinderen is gelukkig niet beperkt tot een bepaalde groep. Zij is vele malen groter dan wij ons kunnen voorstellen. Het goede nieuws is niet afhankelijk van plaats of tijd. God zij dank daarvoor!

De afgelopen tijd verliep alles voor sommigen anders als misschien voorgesteld. Geen uitbundige verjaardag of een feestelijk jubileum. En na een geboorte geen groot kraamfeest met familie en vrienden. Ook de meiden en jongens van groep 8 hadden zich hun afscheid anders voorgesteld. Net als de scholieren in hun examenjaar. In de vakantie voor hen en voor velen van ons tijd voor ontspan­ning. Meer bewegingsvrijheid en even geen verplichtingen. Nu even loslaten wat anders moet. Tijd maken voor wie je dierbaar is en ja, ook voor jezelf en voor je hobby’s. Het leven vieren, dat mag in vakantietijd. God zag dat het goed was zo.

In verbondenheid,

John Bijman, predikant

 

Uit onze gemeente

We leven mee met onze naaste gemeenteleden, die zoveel maanden bezoekjes moesten ontberen en zich daardoor eenzaam en alleen voelden. Het leven op afstand is zo anders. Even bellen of sturen van een kaartje, het deed menigeen goed, maar het ‘normale’ is toch wat velen wensen. Gelukkig zijn er nu positie­ve ontwikkelingen en zullen in de zomermaanden vele deuren weer open gaan en open staan. Ook in de vele zorginstellingen, met natuurlijk wel wat regels voor het bezoekwerk.

Hopelijk kunnen we in september weer de kerkdiensten aanvangen en (zo u het aandurft) elkaar op zondagmorgen ontmoeten. We leven mee met allen in onze gemeente, die nog een behandeling ondergaan. Ook denken we aan hen, die nog wachten op een oproep voor een operatie en/of ingreep. We bidden dat onze gemeenteleden, die sinds enige tijd een dierbare moeten missen, bij hun verdriet Gods kracht en nabijheid mogen ervaren. De Eeuwige laat nimmer los wat Hij begonnen is!