Overdenking

Een teken van leven

Wij vieren zondag 12 april het feest van Pasen. Buiten ontwaakt het nieuwe leven en kleurt het landschap. Vogels fluiten om de dag welkom te heten. Dit beeld, bij het mooie weer, roept iets van vrede en rust op. Het is genieten in het landje, dat bijna 75 jaar vrij is, of niet? Vrijheid, zij toont in onze tijd haar kwets­baarheid. We leven in een hele vreemde periode vol tegenstrijdigheden, juist nu is het gemis van vrijheid zo tastbaar.

Vrijheid, daar streed ds. Dietrich Bonhoeffer voor en het kostte hem zijn leven. Op 9 april, vlak voor onze Bevrijding, wordt hij in Duitsland terechtgesteld. Tijdens zijn gevangenschap schrijft hij over vier stadia op weg naar de ware vrij­heid. Daarmee voegt hij zich in het voetspoor van Jezus. Onze Heer hield vol vertrouwen geest en lichaam onder controle, maar droeg ontegenzeggelijk lij­den en dood als zware ketenen met zich mee. Lijden in onvrijheid, wat betekent het? Zo verwoordde Bonhoeffer het: ‘Vreemde metamorfose. Je sterke, werk­zame handen worden gebonden. Eenzaam en machteloos zie je toe hoe er aan jouw daden een einde komt. Je zucht maar eens diep, legt de zaak, waarom het gaat stil en getroost in sterkere handen. Vrede heb je ermee. Je proefde even de smaak van de vrijheid, die je teruggaf aan God die haar groots zal volbrengen.’

Leven in onvrijheid. Vrijheid is anno 2020 ver te zoeken. Nu (gelukkig) geen ech­te oorlog en toch berichten en verhalen uit de frontlinie! Blogs, filmpjes, verha­len, ze laten niets aan de verbeelding over. Er is lijden, er is strijd, al maken ra­deloosheid en onmacht zich gelukkig nog geen meester van zorgverleners. Met ongelofelijke passie en doorzettingsvermogen werken artsen, verpleegkundigen dag en nacht om de ernstig zieken bij te staan in hun lijden en strijd. Nabij, maar dan anders. Op de Intensive Care met een liefdevolle blik uit de ogen. Velen zijn er, die noodgedwongen binnenshuis moeten blijven, in eigen woning of in een zorginstelling. Er wordt gezocht naar nieuwe vormen van verbinding. In rap tempo worden tablets aangeschaft om via beelden vaders, moeders, opa’s en oma’s, ooms en tantes niet te vergeten. Nu even zonder de altijd vertrouwde en warme omhelzing. Warmte en liefde moeten nu op een andere manier worden geuit.

Een teken van leven: levend in onvrijheid vindt Bonhoeffer de ware vrijheid in Christus, onze Heer: ‘Vrijheid, langdurig zochten we je in tucht, daad en lijden. Stervend herkennen we jou in het aangezicht Gods.

De Heer is waarlijk opgestaan!’

In verbondenheid,

John Bijman, predikant