Acties en projecten

Geloof en duurzaamheid

Vanuit ons geloof streven we naar gerechtigheid, vrede en heelheid van de schepping. Vanuit dit verlangen willen we goed omgaan met de mensen en de natuur om ons heen. We willen Mammon niet dienen. We zijn niet op aarde om ons geld en bezit te vermeerde­ren, maar we willen in onze alledaagse keuzes een stukje van Gods Koninkrijk zichtbaar maken op aarde. Ook de kerkorde van de Protestantse Kerk in Nederland heeft aandacht voor duur­zaamheid in een brede economische, sociale en ecologische betekenis.
Accra Verklaring: In 2004 kwam de Wereld Alliantie van Gereformeerde en Hervormde Kerken (WARC) in de Ghanese hoofdstad Accra bijeen voor de 7-jaarlijkse assemblee. De 400 afgevaardigden die meer dan 75 miljoen christenen vertegenwoordig­den, formuleerden het standpunt van hun kerken tegenover het wereldwijde neoliberale economische systeem in de Accra-Verklaring. Dit is een scherp sig­naal dat we met het veronachtzamen van (economische, sociale en ecologische) duurzaamheid in productie en consumptie ons bestaan wereldwijd op het spel zetten. Armoede en aantasting van het milieu zijn het gevolg, als we geen recht doen aan Gods opdracht tot gerechtigheid, vrede en heelheid van de schepping.
Wereldraad van Kerken over duurzaamheid: De bij de wereldraad aangesloten kerken spannen zich al jaren in om zaken als klimaatverandering en de noodzaak van rechtvaardige ontwikkeling op de agenda te krijgen bij het grote publiek en de beleidsmakers. Op de website van de Wereldraad van Kerken (http://www.oikoumene.org/) staan tal van publicaties die u kunt lezen.

Kennismaking en reis naar het weeshuis in Roemenië en Stichting Schagen – Roemenië

De tijd vliegt, lijkt het wel

Sinds vorig jaar ben ik (Leo Witte)) lid van de Stichting die in verbinding staat met een kin­derweeshuis in Roemenië en de bevolking van het stadje Cristuru Secuiesc.

De Stichting zelf is ontstaan na een uitwisseling circa 25 jaar geleden, na de val van de Berlijnse muur, in voormalig Oost-Duitsland, en de mensen van de Stich­ting ken ik (Kees) ook al zolang.

Bij het eerste bezoek aan dit stadje in 1991, werden we ons ervan bewust dat hulp hier noodzakelijk was. De economische toestand was er zeer slecht en de infrastructuur erbarmelijk. Veertig jaar wanbeheer en onderdrukking hadden alles doen verpauperen.

Met het diaconale werk en veel geloof, hoop en liefde hopen wij ze bij te staan.

(Zie voor meer informatie de website: http://stichting-schagen-roemenie.nl).

Het was de planning om in september weer naar Roemenië te gaan (zie stukje maart).

Magda en ik (Leo), die sinds het begin al bestuursleden zijn, wilden met de auto vooruit en het was de planning dat Arie-Jan v.d. Bom en Kees Vestering met het vliegtuig achter ons aan zouden komen. Eén en ander staat nu wel op losse schroeven nu het reisadvies voor Roemenië op oranje staat. De data zijn al een poos geleden vastgesteld en de tickets zijn al gekocht. Ook hebben we al gerui­me tijd geleden geregeld dat er een slaapplaats voor hen is. Zelfs is afgesproken dat we naar de kerk gaan in Simonfalva en dat onze vriendin en dominee Imola Jakab daar voorgaat. Na het bericht over het afzeggen, kregen we van onze vrienden in Roemenië groot gelijk, mede omdat de infecties in Roemenië weer toenemen.

Er liggen ook nog spullen in de opslag in Warmenhuizen die vervoerd moeten worden naar Roemenië, maar het is te veel om zelf mee te nemen. Wel gaan de hulptransporten nog steeds door, dus voor dat vervoer moeten we even wat regelen. Ook in Dippoldiswalde (voormalig Oost-Duitsland) ligt nog een hoeveel­heid waspoeder, wat ze krijgen van gemeentelid Herr Reichel, dit zou meegeno­men zijn naar Nederland in het Hemelvaartsweekend, maar dat is ook anders verlopen.

Er is in Cristuru Secuiesc wel het één en ander gebeurt met betrekking tot het kindertehuis. Er is groen licht gekomen voor het opzetten van een nieuw tehuis. Eén en ander is in 2013 in gang gezet en heeft begin dit jaar geresulteerd in toestemming en medewerking van de EU. Er is een plan ingediend om op het terrein van het ziekenhuis, waar ruimte genoeg is, een hoofdgebouw met twee bijgebouwen te plaatsen. Er is de afgelopen tijd veel werk verzet door de direc­trice en haar staf om een lijst met noodzakelijke voorzieningen op te stellen. De bijgebouwen bevatten de ruimten voor de jongeren die continue aanwezig zijn. Het hoofdgebouw is ook geschikt voor dagopvang voor bewoners uit de directe omgeving. Het heeft waarschijnlijk zolang geduurd vanwege de werklust van de verantwoordelijke persoon die boven de directrice staat. Hij heeft het helemaal niet op met jongeren met een beperking.

De contacten met de directrice gaan gewoon door, ze is erg dankbaar voor de steun die ze van de Stichting krijgt.

We wachten het verloop van de corona-beperking af en zien wel wanneer we gaan.

Met godszegen en hartelijk groet,

Leo Witte en Kees Vestering